Bored na bored sa bahay sobra kaya ito naglaro kami

Nakakapagod na rin ang araw-araw na nakakulong sa bahay, 'di ba? Paulit-ulit na lang ang gawain: cellphone, TV, tulog, kain. Parang nasa loop ka ng walang katapusang pagkabagot. Pero isang araw, habang nag-iisip kung ano ang gagawin para lang may excitement, biglang may naisip kaming magkakaibigan. "Tara, laro tayo!" sabi ng isa. At 'yun na nga, nagsimula ang isang gabi na hindi namin inaasahan na magiging ganito ka-incredible.

Sa simula, simpleng inuman at kwentuhan lang. Pero habang tumatagal, napag-usapan namin ang mga bagay na hindi namin madalas pag-usapan. May halong tawanan, biruan, at minsan, may mga sandaling tila tumitigil ang oras. Hindi namin namalayan, ang dati naming paglalaro ay nauwi sa isang bagay na mas matindi at mas personal. Hindi lang pisikal ang nangyari, kundi may emosyonal na koneksyon na biglang sumulpot.

Ang eksena ay naging mainit at puno ng tensyon. Hindi namin inakala na ang isang simpleng laro ay magbubukas ng pinto para sa ganitong klase ng karanasan. Sa bawat galaw, may halong pag-aalangan at pagnanasa. Parang sumasayaw ang aming mga katawan sa ritmo ng gabi. May mga sandaling tahimik, pero ang mga titig at hawak ay mas malakas pa sa anumang salita. Ang hangin ay tila umiinit, at ang bawat haplos ay nag-iiwan ng marka sa balat at sa isipan.

Hindi ko maipaliwanag kung paano nangyari ang lahat. Siguro dahil sa sobrang pagkabagot, o baka may mas malalim na dahilan. Pero isang bagay ang sigurado: hindi ito basta laro lang. Ito ay isang paglalakbay sa